O nas
Wspólnota życia chrześcijańskiego z ubogimi Bracia kapucyni
Natchnienie
Idea wspólnoty życia z ubogimi kiełkowała już od dawna w sercach wielu braci, aż wreszcie mogła znaleźć swoje urzeczywistnienie. Jest ona wpisana we franciszkański charyzmat, co w ostatnim czasie podkreślił papież Franciszek, przemawiając 31 sierpnia 2024 roku do kapucynów zebranych na kapitule generalnej:
„U podstaw waszego charyzmatu leży podstawowy warunek: być w Chrystusie blisko wszystkich (por. Łk 10,25-37), zwłaszcza najbiedniejszych, najbardziej opuszczonych i zdesperowanych, bez wykluczania kogokolwiek. Sam święty Franciszek, jak wiemy, stał się „człowiekiem pokoju”, którego rozpoznaje cały świat, począwszy od spotkania z trędowatym, w którego ramionach odkrył i przyjął swoje najgłębsze rany i w którego obecności spotkał Chrystusa, swego Zbawiciela. W ten sposób doświadczywszy przebaczenia stał się niosącym przebaczenie, doświadczywszy miłości stał się szafarzem miłości, doświadczywszy pojednania stał się krzewicielem pojednania. Poznał, co to znaczy otrzymać przebaczenie, poczuł się kochany i zasmakował pojednania, a teraz niesie przebaczenie, miłość i pojednanie. I wy macie być takimi: ludźmi miłości, przebaczenia i pojednania. To wiara uczyniła go, przy wielu okazjach, narzędziem pokoju w rękach Boga; dla Niego i dla nas [wiara] miała i zawsze mieć będzie żywotny związek z bliskością w stosunku do tych, którzy są ostatni w tym świecie, nie zapominajmy o tym”.
Miejsce podarowane
Nasz dom ma bogatą historię. To jeden z pierwszych numerów posesji w tej małopolskiej wsi, malowniczo położonej w Beskidzie Makowskim, pomiędzy pasmem Glichowca a stokami Kamiennika Północnego. Mieszkająca tu niegdyś rodzina państwa Tokarzy miała dwóch synów – Piotra i Pawła – którzy obydwaj zostali zakonnikami, kapucynami. Po śmierci męża Stanisława, mama Elżbieta przepisała dom zakonowi, wyrażając też swoje pragnienie, by w domu tym mogło dokonywać się jakieś dobro.
I tak gospodarstwem zaopiekowało się kapucyńskie Dzieło Pomocy św. Ojca Pio z Krakowa, przeprowadzając potrzebne remonty i wykorzystując dom do różnorodnych działań na rzecz osób doświadczających bezdomności.
W tym okresie w ramach Dzieła Pomocy powstał projekt utworzenia wspólnoty życia z osobami wychodzącymi z kryzysu bezdomności. Pragnienie to było realizowane między wrześniem 2018 roku a kwietniem 2019 roku, kiedy w Glichowie z jednym z podopiecznych zamieszkiwało małżeństwo związane z Dziełem Pomocy.
Po wybuchu wojny na Ukrainie przez jakiś czas dom służył też kilku ukraińskim rodzinom z małymi dziećmi, które znalazły schronienie w Polsce.
Od 1 lipca 2024 roku zamieszkała tu wspólnota trzech braci kapucynów (Tadeusz Starzec, Bogdan Kordek i Tomasz Duszyc), do których 2 września dołączyło czterech panów, niosących doświadczenie bezdomności, którzy podjęli zaproszenie do tej wspólnotowej formy życia.
Glichów 15
Dla naszej wspólnoty wybraliśmy nazwę „Glichów 15” – tak po prostu. Wyraża to naszą wdzięczność do wszystkich, którzy tu przed nami żyli i mieszkali, i dzięki którym ten dom dziś służy najuboższym. Podkreśla też domowy charakter wspólnoty i jest znakiem prostoty, bezpośredniości i otwartości, którymi pragniemy się kierować.
